Type O Negative „Slow, Deep And Hard” (1991)

4 marca 2010

Type O Negative
Slow, Deep And Hard
(1991)
1. Unsuccessfully Coping With The Natural Beauty Of Infidelity
2. Der Untermensch
3. Xero Tolerance
4. Prelude To Agony
5. Glass Walls Of Limbo (Dance Mix)
6. The Misinterpretation Of Silence And Its Disastrous Consequences
7. Gravitational Constant
G = 6.67 x 10-8 cm-3 gm-1 sec-2

Kontrowersje narastające wokół Carnivore oraz problemy wewnątrz zespołu sprawiły, że jego lider, Peter Steele, zdecydował się na zakończenie działalności tria, nie zamierzając jednakże porzucać muzyki. Dość szybko zmontowany został skład, który ostatecznie nazwano Type O Negative.

Część materiału napisanego dla Carnivore wykorzystano właśnie na debiucie nowej kapeli. „Slow, Deep And Hard” odziedziczył też po thrashowym krewnym brzmieniową surowiznę, aczkolwiek trudno mówić tutaj o jakiejś prostej kontynuacji stylu poprzedniej formacji Piotrka Ratajczyka, a raczej o pewnej charakterystyczności w jego podejściu do komponowania. Najwcześniejszy materiał Type O ma bardzo silne wpływy doomowe, w niemal każdym utworze pojawia się walcowaty motyw malowany przez szorstkie gitary. Nie ma sensu opisywać dokładniej poszczególnych kompozycji, gdyż całość brzmi spójnie i monolitycznie, aczkolwiek potencjalnego słuchacza należy przestrzec, że próżno tutaj szukać krótkich, pogodnych kawałków. Niemal wszystkie piosenki to rozbudowane, wielowątkowe suity, gdzie doomowe pasaże mieszają się z szybkim, wręcz punkowym czy crossover thrashowym grzaniem bądź powolnymi, dostojnymi wątkami gotyckimi, które zespół rozwinie na kolejnych longplayach. Nie licząc ambientowego, przesadnie wydłużonego „Glass Walls Of Limbo (Dance Mix)” oraz żartu w postaci minuty ciszy („The Misinterpretation Of Silence And Its Disastrous Consequences”) reszta numerów to długie, co najmniej ośmiominutowe giganty (rekordziści – „Unsuccessfully Coping…” i „Prelude To Agony” – mają ponad 12 minut). Co ważne jednak, w każdym właściwie numerze znaleźć można jakiś chwytliwy motyw, charakterystyczny wokalny bądź instrumentalny ‚hak’ – jak chociażby refren „Unsuccessfully Coping…” („I know you’re fucking someone else” wraz z carnivore’owymi chóralnymi zaśpiewami), czy bardzo melodyjne zwrotki w „Gravitational Constant”. Warto także zwrócić uwagę na – co tu dużo mówić – kontrowersyjne teksty („Xero Tolerance” chociażby…), w których jednak znalazło się co najmniej parę błyskotliwych linijek („I’ve got a problem, a problem with hate” z „Gravitational Constant” czy cała część liryczna z „Unsuccessfully Coping…”, będąca podanym na ostro studium uczuć zdradzonego mężczyzny, oto próbki: „Trust and you’ll be trusted, says the liar to the fool; lust and so what if you’re busted? In love and war there ain’t no rules; Do you believe in forever? I don’t even believe in tomorrow”). Co wrażliwsi pewnie po drodze odpadną: zdrada, chęć mordu, samobójstwo, wisielczy humor, no i zarzuty pod adresem Petera o mizoginizm – pomijając ich zasadność lub jej brak – również nie wzięły się znikąd. Trzeba też odnotować, że jego śpiew bliższy jest jeszcze Carnivore, niepodzielnie rządzi krzyk, a głęboki, czysty wokal, jaki stanie się jego wizytówką w przyszłości, pojawia się jedynie w kilku miejscach. Na „Slow, Deep And Hard” znajdują się za to już Steele’owe, quasigregoriańskie, chorałowe partie („Prelude To Agony”, „Gravitational Constant”). Generalnie rzecz biorąc, mimo ascetyczności i produkcyjnej surowości, pojawiła się już tutaj większa część elementów, jakie będą świadczyć o charakterystyczności tego zespołu w przyszłości.

Na płycie dominuje krzyk, gniew i wyrzucane negatywne emocje, ale jestem pewien, że kto spróbuje wejść w to soniczne katharsis pana Steele’a i kolegów, nie pożałuje. Pierwszy – i nie ostatni – z klasyków, które wylansowali Type O Negative.

„Eh, check this out!”, jak to rzucił Piotrek w jednym z kawałków.

Ocena: 9 / 10

Ciekawostki:

  • Pierwotnie Type O mieli nazywać się Repulsion, później Sub-Zero, aż wreszcie stanęło na Type O Negative. Nazwa pochodzi od tatuaży członków zespołu (zero z minusem w środku, co miało początkowo symbolizować Sub-Zero).
  • Roboczy tytuł krążka to „None More Negative”.
  • Zespół błędnie oskarżano o mizoginizm oraz wychwalanie idei nazistowskich, na co Type O odpowiedzieli w piosence „We Hate Everyone” na albumie „Bloody Kisses”. Co ciekawe w tym przypadku, Josh Silver, klawiszowiec, jest z pochodzenia Żydem.
  • Peter Steele to pseudonim – naprawdę muzyk nazywa się Piotr Ratajczyk, i ma korzenie polskie, islandzkie, rosyjskie oraz angielskie.
  • Okładka przedstawia penetrację. Jak się przyjrzycie, to zobaczycie, o jaki rodzaj penetracji chodzi. A jak dalej nie będziecie wiedzieli, przeczytajcie tytuł i spójrzcie raz jeszcze.
  • „Xero Tolerance” zawiera wyjątki z… Jana Sebastiana Bacha.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s