Opeth „Heritage” (2011)

Opeth
Heritage
(2011)
1. Heritage
2. The Devil’s Orchard
3. I Feel The Dark
4. Slither
5. Nepenthe
6. Häxprocess
7. Famine
8. The Lines In My Hand
9. Folklore
10. Marrow Of The Earth
11. Pyre *
12. Faces In The Snow *
* bonusy edycji specjalnej

Mikael Åkerfeldt mówi o „Heritage”, że to płyta, jaką zawsze chciał nagrać. A czy fani Opeth będą chcieli takiej słuchać?

Vader „Welcome To The Morbid Reich” (2011)

Vader
Welcome To The Morbid Reich
(2011)
1. Ultima Thule
2. Return To The Morbid Reich
3. The Black Eye
4. Come And See My Sacrifice
5. Only Hell Knows
6. I Am Who Feasts Upon Your Soul
7. Don’t Rip Beast’s Heart Out
8. I Had A Dream…
9. Lord Of Thorns
10. Decapitated Saints
11. They Are Coming…
12. Black Velvet And Skulls Of Steel
13. Troops Of Tomorrow (The Exploited cover)*
14. Raping The Earth (Extreme Noise Terror cover)*
* w wersji digipak

W ciągu ostatnich kilku lat o Vaderze było dość głośno, chociaż nie zawsze mówiło się o tym zasłużonym olsztyńskim zespole w superlatywach. Gwałtowne i gruntowne zmiany w składzie (po rocznicowym koncercie w 2008 r. ówczesny line-up rozpadł się całkowicie), plotki o domniemanym autorytaryzmie Petera, a także rywalizacja – w kreowaniu której celowali głównie internetowi krzykacze – pomiędzy jego formacją a przeżywającym szczyt popularności zarówno w kraju, jak i na świecie Behemothem strąciły gdzieś na dalszy plan dokonania muzyczne dywizjonu Wiwczarka. Te zresztą ostatnio nie były zbyt zachwycające. Wydany dwa lata temu album „Necropolis” stał się pożywką dla wszystkich tych, którzy widzieliby Vadera już jedynie jako martwe hasło w encyklopedii metalu, a nie jako nagrywający płyty i koncertujący zespół. Krążek nie wnosił wiele do dyskografii, mówiąc najogólniej – prezentował poziom mocno średni. Peter najwyraźniej nie należy jednak do osób, które łatwo składają broń, a że w wielu wywiadach czuć jego tęsknotę za – ujmując krótko – „dawnymi czasami”, nie było aż taką wielką niespodzianką, gdy okazało się, że kolejne dziełko Vader czerpać ma z przeszłości zespołu.

The Vaccines „What Did You Expect From The Vaccines?” (2011)

The Vaccines
What Did You Expect From The Vaccines?
(2011)
1. Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)
2. If You Wanna
3. A Lack Of Understanding
4. Blow It Up
5. Wetsuit
6. Nørgaard
7. Post Break-Up Sex
8. Under Your Thumb
9. All In White
10. Wolf Pack
11. Family Friend
12. Somebody Else’s Child (ukryty utwór)

Brytyjska prasa ma tendencję do egzaltacji. Co chwilę na wierzch wypływa zespół, który według tamtejszych dziennikarzy muzycznych zapowiada „nową rewolucję”, a wokół którego robi się sporo szumu, po krótkim czasie przerzucając się jednak na kolejny cel. Obiektem wzmożonego zainteresowania na Wyspach stali się panowie z The Vaccines i choć trudno powiedzieć, czy zdołają utrzymać przy sobie uwagę odbiorców na dłużej, nie da się zaprzeczyć, że ich debiut trzeba zaliczyć do udanych.

KAT & Roman Kostrzewski „Biało-czarna” (2011)

KAT & Roman Kostrzewski
Biało-czarna
(2011)
1. Bara
2. Maryja Omen
3. Szkarłatny wir
4. Diabelski dom cz. IV
5. Milczy trup
6. Wolni od klęczenia
7. Kupa świąt
8. Bieluń
9. Z boskim zyskiem
10. Kapucyn zamknął drzwi

Powiedzmy sobie szczerze – KAT z Henrym Beckiem nie wypalił. Po trasie promującej album „Mind Cannibals” zespół zamilkł i poza paroma krótkimi wiadomościami od Piotra Luczyka nie daje od kilku lat żadnego znaku życia. Za to drugi KAT, ten ze współzałożycielem oryginalnego, Irkiem Lothem, oraz – przede wszystkim – Romanem Kostrzewskim od momentu powstania w 2004 r. regularnie występuje, ma już za sobą koncertowe DVD („Życie po życiu”, 2007 r.), teraz zaś wreszcie przygotował krążek studyjny. Chyba nie trzeba tłumaczyć, który z KATów zyskał większą aprobatę słuchaczy, kto wyszedł z konfliktu obronną ręką, a kto nie. Pytaniem pozostawało, czy Kostrzewski i Loth są w stanie stworzyć płytę pod legendarnym szyldem bez udziału głównego kompozytora wszystkich klasycznych płyt zespołu, Piotra Luczyka.

Type O Negative „Bloody Kisses” (1993) + RE (2009)

Type O Negative
Bloody Kisses
(1993)
1. Machine Screw
2. Christian Woman
3. Black No. 1 (Little Miss Scare-All)
4. Fay Wray Come Out And Play
5. Kill All The White People
6. Summer Breeze (Seals and Crofts cover)
7. Set Me On Fire
8. Dark Side Of The Womb
9. We Hate Everyone
10. Bloody Kisses (A Death In The Family)
11. 3.0.I.F.
12. Too Late: Frozen
13. Blood & Fire
14. Can’t Lose You

Krwawe pocałunki. Drugi pełnometrażowy album Type O Negative i zarazem krążek absolutnie kanoniczny zarówno dla gotyku, jak i całego klimatycznego metalu, dla twórców którego ta płyta stała się prawdziwym drogowskazem i inspiracją, zaś dla tysięcy słuchaczy – kawałkiem muzyki, jaka nigdy nie pokryje się kurzem ani patyną.

Svenia „Black Heart” (2005)

Svenia
Black Heart
(2005)
1. Burial In Autumn
2. My Nuptial Sepulchre
3. In The Shadow Of Death, In The Shadow Of Love
4. Last Prayer
5. Celestial Crime
6. Love Me To Death
7. Endless River Of Cry
8. Cursed
9. Death Is Waiting For Your Heart
10. Infernal Forest

Każdy trafia kiedyś na swoje Waterloo. Już patrząc na niemiłosiernie tandetną okładkę miałem złe przeczucia, a i nazwa zespołu oraz tytuły utworów sugerowały, żeby raczej od tego krążka trzymać się z daleka. Niestety, zaparłem się w sobie i postanowiłem spróbować. Już po minucie pierwszej piosenki pożałowałem swojej decyzji, i jedynie szaleńczy upór zadecydował, że dotrwałem do końca płyty. A, wierzcie mi, łatwe to nie było.

Lily of the Valley „Sounds of the Moments” (2010)

Lily of the Valley
Sounds of the Moments
(2010)
1. Intro
2. Oblivion
3. The End Of The World
4. This Moment Forever
5. Stagnant Hours
6. Winter In Paradise
7. Minority
8. Far Away
9. Gentle Words
10. A gdyby

Jeśli tylko trochę poszukać, może się okazać, że wbrew głosom licznych malkontentów, w naszym kraju tworzy się brzmiącą świeżo, ciekawą muzykę. Nie da się zaprzeczyć, że dzięki potędze Internetu wiele młodych zespołów może zaistnieć bez wsparcia dużych wytwórni i ich pieniędzy. Właśnie dzięki Sieci natknąłem się na kielecką formację Lily of the Valley.

Mayhem „De Mysteriis Dom Sathanas” (1994)

Mayhem
De Mysteriis Dom Sathanas
(1994)
1. Funeral Fog
2. Freezing Moon
3. Cursed In Eternity
4. Pagan Fears
5. Life Eternal
6. From The Dark Past
7. Buried By Time And Dust
8. De Mysteriis Dom Sathanas

Ktoś może zapytać – po co wspominać o albumach szeroko znanych, docenianych od lat i otaczanych przez ich fanów wielkim uwielbieniem? Otóż odpowiem – bo o dobrej muzyce zawsze warto pisać, i nawet jeśli powiedziano w danym temacie już wszystko i nie pozostaje nic innego, jak tylko powtórzyć zachwyty innych, najzwyczajniej w świecie przyjemnością jest właśnie to zrobić. Owiany nimbem kultu i otoczony najnieświętszym kultem wśród miłośników mrocznego grania pierwszy długograj norweskiego Mayhem to jeden z kamieni węgielnych black metalu. To czterdzieści pięć minut prawdziwie diabelskiego grania, które robi piorunujące wrażenie po dziś dzień.

TriORE „Three Hours” (2009)

TriORE
Three Hours
(2009)
1. The First Three Hours
2. Victory Rising
3. After Summer We Fall
4. The Missing Hour
5. Another Love, Another Hate
6. No Tears Are Shed For You And Me
7. Pleasures & Tortures
8. Fires Burn, Like Fires Do
9. Let Us Meet In The Trenches
10. There’s A Smell To Life That Dies
11. Europa’s Dream
12. The Last Three Hours

Swoje siły postanowiły połączyć dwa znane na scenie neofolkowej i martialowej nazwiska – Tomas Pettersson ze szwedzkiego Ordo Rosarius Equilibrio oraz Christian Erdmann z niemieckiego Triarii. Wspólne przedsięwzięcie nazwali TriORE, i faktycznie, album „Three Hours”, tak jak nazwa projektu, łączy elementy obu macierzystych formacji zaangażowanych weń muzyków.

Rome „Berlin” (2006)

Rome
Berlin (EP)
(2006)
1. Like Lovers
2. The Orchards
3. Une Autre Vision
4. Clocks
5. Wake
6. Herbstzeitlose

Rome powstał jako jednoosobowy projekt Luksemburczyka Jerome Reutera, później wzmocniony przez osobę Patricka Damiani, realizatora i współproducenta jego muzyki. Twórczość Rome to iście postmodernistyczny kocioł pełen tropów, inspiracji i aluzji, który ciężko jednoznacznie zaszufladkować.